Bok 9: Lejontämjaren

Ein ryttar på tur ein vinterdag. Ut frå skogen kjem ei jente. Akkurat då ryttaren forstår at ho blør, at ho ikkje har auge, vert ho påkøyrt av ein bil. Ho døyr på sjukehuset. Det visar seg at det er Victoria, som har vore sakna i tre månadar. Det visar seg og at nokon har fjerna augene hennar. Og tunga. Og dryppa syre i øyrene.

Tänk efter: Victoria fråntogs syn, hörsel och smak, hon var som instängd i ett mörkt, tyst rum utan möjlighet att kommunicera. I princip skapade gärningsmannen en levande docka.

Og det er ikkje berre Victoria som er vekke. Det har forsvunne fleire jenter i same alder i området rundt Fjällbäcka. Politiet vert sjølvsagt kopla inn, og Patrik Hedström prøvar å finne ut om det er nokon link mellom Victoria og dei andre jentene. Kona til Hedström, Erica, held på si side på med ei ny bok om eit tidlegare mord i Fjällbäcka. Ho intervjuar Laila, som tok livet av mannen sin for 40 år sidan. Mannen var tidlegare sirkusartist, løvetemjar. Då politiet fann mannen død, fann dei og paret si vesle jente lenka fast i kjellaren.

Det er vanskeleg å skrive noko smart om ei krimbok utan å avsløre heile handlinga, så eg nøyar meg med dette: skildringane og hendinga i boka er brutale, nokre av momenta til og med sjokkerande, men det høyrer med til ei god krimbok. Det er ei fascinerande skildring av menneskeleg ondskap i ulike formar, og eit spørsmål om kor ondskapen kjem frå. Er ondskap noko ein er føydd med?

Läckberg har funne sin formel, og den fungerar. For meg. Eg har lese alle bøkene i serien, og det medførar at eg veit korleis dei kjem til å sjå ut: det er ei veksling mellom Patrik og Erica, og glimt frå fortida. Gjennom desse glimta nærmar me oss løysninga i takt med Patrik og Erica. Det er ein sånn sjangar som ein anten likar eller ikkje. For nokon vert det retrospektive litt repetitivt, men eg tykkjer at det er ein del av sjarmen. For min del er det fornøyeleg. Det er ei lettlesen og underhaldande krimbok, der lesaren er i takt med handlinga, og det går an å gjette seg fram til kva som eigentleg har hendt – utan at det vert forutsigbart. Men litt skortar, spesielt når det gjeld personane i Fjällbäcka-galleriet. Dei har hatt ei stor utvikling sidan fyrste bok, og det har vore veldig kjekt å følgje liva til Patrik og Erica, Anna og Dan, og til og med Mellberg. Til og med Kristina, som kanskje er den mest irriterande svigermora det er mogleg å ha. Men den sida av historien er litt halvhjarta denne gongen, og forfattaren kastar ut ein del ting som ikkje er heilt tilfredsstillande. Som då Kristina, mor til Patrik, plutseleg kjem trekkjande med ein ny kjærast som står klar med drill i handa for å fikse alt det dei ikkje får gjort, og alle er sjokkerte og irriterte, men så gløymer dei at dei er det.

Som nokon på Goodreads har påpeika, er det ei stund sidan sist Fjällbäcka-roman, og kombinert med at heimelivet til karakterane er ganske så harmonisk (med unntak av litt trassalder og kolikk) ser det kanskje ut til at Läckberg har mista sansen for konseptet… Dette er niande bok i Fjällbäckaserien, og om du ikkje har vore borti dei før, er det ikkje denne boka som kjem til å imponere mest. Bøkene kan godt lesast frittståande, og då vil eg heller anbefale Tyskerungen eller Fyrvokteren. Men for all del, Løvetemmeren er interessant, grusom, og spanande.

lejontamjaren-lackberg_camilla-29891115-1073716952-frntlBoka kjem ut på norsk 15. mars, i perfekt tid til påske (vil eg tru– eg er ein av dei som aldri kjem på at det er påske før butikken er stengt). Kjøp den, og du får nokre spanande timar foran deg. Men prøv gjerne å unngå å lese den akkurat når du eigentleg skal gjere ferdig datamaterialet til masteroppgåva di. For då får du ikkje gjort akkurat det. Du får heller ikkje stått opp tidleg dagen etterpå, om du endar opp som meg, og berre MÅ skrive om boka. Då vert klokka nemleg plutseleg halv tre på natta. Og det er jo eit teikn på at boka, sjølv om ho skuffa på Erica og Patrik-planet, gjorde god teneste som kriminalroman!

Lejontämjaren, Camilla Läckberg. Svensk utgåve, Bokförlaget Forum. 2014 (ebok). 351 sider.
Norsk tittel: Løvetemmeren. Gyldendal forlag.

2 thoughts on “Bok 9: Lejontämjaren

  1. Denne høyrer eg via storytel og etter nesten 4 timer så er eg enig i at familielivet er meget harmonisk, nesten litt kjedeleg :-/ Av dei 8 andre bøkene er Fyrvokteren min favoritt, men det byrjer å bli ei god stund sidan eg las dei andre bøkene.

    Likar

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s