Bok 13: The Maze Runner

The_Maze_Runner_cover

My name is Thomas, he thought. That … That was the only thing he could remember about his life.

Heisdørene opnast, og Thomas kjem ut til ein lysning. Det er fleire der, mange gutar på same alder som han sjølv. Dei veit heller ikkje kven han er, eller kven han er. Dei veit berre at det kjem ein ny gut kvar månad. Lysninga er omringa av veggar, med fire opningar – ei for kvar himmelretning.

«Out there’s the Maze,» Newt whispered, eyes wide as if in a trance. «Everything we do – our whole life, Greenie – revolves around the Maze. Every lovin» second of every lovin» day we spend in honor of the Maze, tryin» to solve somethin» that’s not shown us it has a bloody solution, ya know? And we want to show ya why it’s not to be messed with. Show ya why them buggin» walls close shut every night. Show ya why you should never, never find your butt out there.»

Labyrinten endrar seg frå dag til dag, og det gjer det umogleg for dei å finne ein utveg. Alle gutane har sine oppgåver: jordbruk, slaktar, reinhaldar. Ei spesiell gruppe har i oppdrag å springe ut kvar dag for å kartleggje labyrinten, for å finne system i endringane. Thomas kjenner inderleg at han vil vere ein av dei. Livet i lysninga er prega av rutine og orden. Alt skjer samstundes kvar dag, regulert av ei kunstig sol, og labyrintdørene som lukkar seg og opnar seg. Annakver veke kjem det nye forsyningar. Ein gong i månaden kjem det ein ny gut. Fram til no. Dagen etter at Thomas kjem, kjem det ein ny leveranse: ei jente. Ei jente som varslar starten på slutten.

Eg lasta ned romanen til ein togtur, som det ikkje vart noko av. Det vart heller ikkje noko av lesinga. Då eg bladde gjennom dei fyrste sidene tykte eg at den såg litt keisam ut. I går var eg sjuk, og plukka opp boka i rein desperasjon. Då kan eg love at tida gjekk fort! Eg hadde kvilepuls kanskje 20% av tida. Boka er veldig spanande, og gir assosiasjonar til ein slags blanding av Lost, Fluenes Herre, til og med Enders Game. Når eg drar denne samanlikninga, må eg presisere at den ikkje har den same grafiske valden som Fluenes herre og Enders game. Romanen er ikkje grusom, men den er actionfylt og intelligent. Konseptet er så fascinerande at boka vert spanande utan og, sjølv for den mest blodtørstige fjortis. Romanen klarar å framstå som original, sjølv midt i denne dystopi-bølgja me er i no.

Noko som slo meg var måten gutane har bygd opp samfunnet sitt på. Dei har sine eigne rutinar og lovar, og til og med sin eigen sjargong. Den norske oversettjaren måtte finne opp heile 56 ord (obs! Små spoilers i intervjuet! Gå inn på eigen risiko!)! Dette vert veldig stemningsskapande. Språket skapar både personlegdomar, og visar at gutane har vore isolerte i lang tid. Dei har ingen av sine eigne minner, berre dei dei har skapa saman. Boka er ein del av ein serie, så det er ikkje ei stor avsløring at me ikkje får alle svar i fyrste bok. Mildt irriterande for meg, men då har eg noko å gjere på neste togtur eller neste sjukedag.

Boka sikter seg inn mot gutar i tenåra, men kan glatt anbefale denne til både gutar og jenter. Og damer som ser 30-talet nærme seg med stormskritt.

The Maze Runner, James Dashner. 2009. 386 sider. Kindle Edition. Norsk tittel: The Maze Runner: I dødens labyrint.

2 thoughts on “Bok 13: The Maze Runner

  1. Hei. Så fin blogg du har. Jeg liker at du skriver på nynorsk. Jeg puttet bokserien i leselisten min på Bokelskere nå. Virker veldig spennende. Jeg leser ikke så mye ungdomslit, men litt. Liker å variere det jeg leser.

    Likar

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s