Kristina Ohlson: Fire kriminalromanar på fire dagar

I mars sto eg på Værnes, klar for å ta eit oppgjer med meg sjølv og eigne rutiner, før eg fann ut at ein godt kan kalla “vane” “tradisjon”, og i mangel på kyrkjegåing kunne eg denne påska, som sist, markera høgtida med ein god krim. Dette les eg ikkje så veldig ofte, men eg er svak for Camilla Läckberg. Lejontämjaren minna mistenkeleg om ein slutt, og eg trur ikkje at eg treng å halda pusten i påvente av ein ny oppfølgjar. Då eg spurte butikkdama om ei tilråing, sa ho at a) Kristina Ohlsson liknar på Läckberg, og b) sjølv meinte ho at Ohlsson var betre. Eg står att med eit “tja” til begge, men lesinga var god. Såpass god at eg måtte ut på to hasteturar for å kjøpa fleire bøker før butikkane stengde. Når det gjeld punkt b) kan eg berre sei at medan Ohlsson vinn på spanande handlng, manglar ho interessante hovudkarakterar. Eg føretrekk Erika og Patrik sitt kvardagsliv framanfor Fredrika og Alex Reicht sine keitete forsøk på å takla Livet, Kjærleiken og Døden.

Bok 1. Askepott

Ei lita jente forsvinn frå eit tog. Ein annan stad sit ei livredd kvinne som veit kva som har skjedd. Medan fleire born forsvinn sporlaust, freistar Fredrika Bergman å finna seg til rette som kvinneleg akademikar i eit mannsdominert politikorps. Boka er noko treig i starten, men når tempoet tek seg opp er det vanskeleg å leggje boka frå seg.

Bok 2. Tusenfryd

Medan ein einsleg flyktning finn ut kva hans del av den avtalen som vart gjort med menneskesmuglarar eigentleg går ut på, drep ein prest seg sjølv og kona. Bergman og Alex Recht kjem over eit internasjonalt smuglarnettverk, og avdekkar eit system langt større enn seg sjølv. Klokka tikkar.

 

Bok 3. Englevaktene

Eit lik vert funne. Det er fleire år sidan den unge litteraturstudenten vart drepen, partert og dumpa i ei grunn grav. Rebecca Trolle skreiv eigentleg ei akademisk oppgåve om ein kontroversiell forfattar, men det syner seg at ho hadde ei lita etterforsking på si’. Òg i denne boka veit nokon kva som har skjedd. Problemet er at ho ikkje har snakka på fleire år. Dette var den boka eg likte best.

 

Bok 4. Paradisoffer

Få timar etter at flyet letta frå Arlanda finn flyvertinna eit trusselbrev. Boeing-flyet sirklar i lufta medan det svenske politiet og regjeringa finn ut korleis dei kan få passasjerane trygt ned utan å etterkoma krava. I denne boka mista eg interessa. I tillegg vert ein ny etterforskar introdusert, og ho klarar eg rett og slett ikkje. Ohlsson prøver å få fram ein fleirdimensjonalitet, men sjølv om liva til personane tek nye vendingar, utviklar dei seg ikkje. Dei vert ståande att som store born. Det er kanskje ikkje så langt frå røynda, men særskilt spanande å lesa om er det ikkje.

Sjølv om eg, som medlem av Netflix-generasjonen, helst les ein serie i eit strekk, ville eg nok ikkje gjort det med denne ein gong til. Manglane i serien vert tydelegare når ein les utan pause. Det er likevel lett å falle for freistinga då bøkene, trass alt, er ganske spanande. Plotta  er kompliserte (om enn noko utslitte, med unnatak av Englevaktene), og vert elegant nausta opp.

2 thoughts on “Kristina Ohlson: Fire kriminalromanar på fire dagar

  1. Eg held føre at eg har lest ein stad at det kjem ny Läckberg-bok etter Løvetemmaren. Kva tid det blir kan eg ikkje svare på, men utpå hausten/vinteren muligens.

    Likar

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s