Smakebit: Kon-Tiki og jeg

fullsizerender
Etter ei helg på sofaen fann nokon ut at eg trong litt meir åndeleg påfyll, og eg fekk denne boka slengt (varsamt lagt) i fanget. Og for ein skatt!

Sei Kon-Tiki, og dei fleste (eg) vil sei Thor Heyerdahl. Men han var sjølvsagt ikkje den einaste på bambusflåten. Erik Hesselberg var med som navigatør. På CV-en sto det både sjømann og kunstnar, og i 1949 fekk han gitt ut ei bok der han fortel om ferda si, med stort og smått. Kvardagsdramatikken står i sentrum, og eit par gonger er det godt å vite korleis det går, for fleire tragiske lagnadar vert skildra her:

Men på morgenvakten var det friskt og fint. En følelse av å begynne et nytt liv fyllte oss, – et sammen med havet. Da så vi to kakerlakker på stokkene og sympatiserte med dem. De var i samme situasjon som oss, men ufrivillig. Den ene kalte vi Per og den andre Lise. Per var uheldig stakkar og ramlet overbord nokså snart. Men Lise var med nesten til Polynesia før hun omkom på samme tragiske måte. Av medpassasjerer ellers foruten Papegøyen Lorita, hadde vi ca. 1000 maur på dekksplass, – de bodde i en tverrstokk under hodeputen min. Og noen tusen skjell satt på stokkene i kjelleren ved hjelp av en sugearm. De formerte sig kolossalt og trivdes utmerket. En fornøyelig gruppe passasjerer var endel pelagiskevkrabber på turistklassen. De satt ofte på fuglefjær som drev i sjøen, og når de fikk øye på “Kon-Tiki”, jumpet de over til oss. En av krabbene kalte vi Johannes. Han bodde i et hull i en stokk akterut og lot sig mer enn gjerne fore med kjeksbiter. Tilslutt blev han så vant til å få mat utenfor stuedøren, at han ikke gadd å røre sig lenger. Han ble tykk og doven, men kom sig i land i Polynesia. Der døde han kanskje av sult.

img_2092
img_2093

Boka er full av dramatikk for både tobeinte, mangebeinte og dei uten bein i det heile. Heile reisa vert skildra med teikningar og ord, og det er ei varm bok. Ho vart gitt ut på ny i 2007 (diverre utseld frå forlaget), så det er nok ein del som kjenner til henne, men for meg var denne gamle boka heilt ny – og svært fornøyeleg.

Klikk deg inn på Flukten fra virkeligheten for fleire smakebitar. 

17 thoughts on “Smakebit: Kon-Tiki og jeg

  1. En resa som fascinerade mig redan som barn – och för inte allt för länge sedan såg jag den nyare spelfilmen om äventyret!
    Roligt att se att det finns fler än Heyerdahls upplevelser om äventyret!
    Tack för smakbiten!

    Likar

  2. Herlig (og ukjent for meg). Litt trist med den krabben da. Tristere enn kakkerlakkene. For, der ser man altså, selv krabber kan temmes, og dras mot sofakos heller enn matauk. Drømmer om at denne dukker opp på et loppemarked nær meg.

    Likar

    • Ja, må innrømma eit lite spor av gjenkjenning når det kjem til stakkars Johannes… Men han levde i alle fall med stil storparten av livet, og jammen vart han ikkje gjort udødeleg her!

      Likar

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s